سیاه مشقهای سامورایی

پرده ی آخر

 

دیوان زنجیری از شعر پرید

                                 ...غروب پرده ی اول

صلیب میکشد

                 از درد بالا میرود

                 ارتفاع:منفی شب

                                     زخمه بر تار میزند و سکوت می خواند

                 و کمی آنسوتر

                 گرسنه ای تاولهای نان را میدزدد و وقف کنجشکها می کند

...دیوان زنجیری به شعر زد

                                  ...طلوع پرده ی آخر

                                                          طلاق لیلی و مجنون

  نقطه...برو تا ته خط

                       پرده می افتد

                      تن گنجشکها تاول زده است...