کلماتی رو به آسمان


مناجات

الهی:تویی که خالق جانی،ومستور نباشد آنی از تو مکانی،تویی ذات لایزال باقی و دنیا وما فیها فانی،زمین وفلک و بر و بحر و دهر ندارد جز تو سلطانی،هرآنچه درماکان و مایکون رخ دهد دانی،وهر مکتوب عیان و نهان برلوح دلهاست خوانی.تویی حی و صمد و احد،که نگردد ثانی،و در خدایی اش شریک نیست هیچ جن و ملک و انسانی،وتمامی که نیابد نقصانی.تویی که منزهی ازخیال وپندار و تشابه به صور و اشباح،و آری ازشک و ظن و خطا و اشتباه.حدی نداری که درظرف بیاید،وحادث نیستی که عمرت به سرآید،مؤخر نیستی که ازپس چیزی فرارسد،و مجسم نیستی که به احساس کشیده شود،و باچیزی موازی نیستی که مثل و مانند پذیرید.تو آن فرمانروایی که وزیر و مشیر نگیرد،و غالبی که هرگز مغلوب نگردد.تویی صاحب آنچه در ماسواست و مابندگان هیچ نیستیم؛ونداریم نقدی جز رحمت بی پایان(تو)....