سیاه مشقهای سامورایی

مــــــــــرد

مردی که درسنگفرش خیابان قــــــــد کشیده ســــــــــــایه ای نداشت

                                     بی بی ترانه های خاکستری به سر

                                     تاازبه نفس افتاده ترین خیس قاب پنجره

پاریشه ای تنیده داشت برتن به تن تیشه ی فرهاد،بیستون

                                              تب کرده قفس از بی پرنده

                                              پرپرهای ریخته،کنده

دلتنگی تبرازبی دودکنده ها

                       باپرپر پروانه میشود یک مرد خسته ساخت

                          درسنگ فرش خیابان قـــــــدکشیده ســــــــایه ای نداشت...

تقدیراواین بود:تصویری ازیک مرددرقاب تنهایی

وتن به  تن بیستون از بی تیشه فرهادگریست...